تا اعراض نكرده ، نماز و روزه تمام است و همسر و فرزندان حكمشان از جواب فوق معلوم مىشود . [ سؤال 2046 ] 908802 بسمه تعالى 21 / 2 / 1361 حضور محترم برادران مسئول دفتر امام خمينى احتراماً ؛ به عرض مىرساند كه اين‌جانب متولد مشهد بوده و از شهريور ماه سال 1348 جهت ادامهء تحصيل به تهران آمده‌ام و تا به حال نيز به طور مداوم در اين‌جا اقامت داشته‌ام ( به جز سه ماه قبل از پيروزى انقلاب و دو ماه در تابستان سال 1358 كه مداوماً در مشهد بوده‌ام ) و بيش از يك‌سال مىباشد كه در تهران ازدواج نموده‌ام . در ابتداى آمدن به تهران قصد داشتم كه پس از اتمام تحصيلات به مشهد برگردم و لذا نماز و روزهء خود را با توجه به رساله آيت اللَّه خويى كه آن موقع از ايشان تقليد مىكردم ، به‌جا مىآوردم . از زمان پيروزى انقلاب اسلامى به رهبرى امام خمينى كه حدود ده سال از اقامت مداوم من در تهران مىگذشت و با توجه به اين‌كه تغيير مرجع داده و از امام خمينى تقليد مىكنم ، بر اساس رسالهء ايشان عمل كرده و نيز با توجه به اين‌كه مدت طولانى از اقامت من در تهران مىگذشت و با تغيير لهجه‌اى كه برايم حاصل شده و با توجه به برخورد ديگران كه تا وقتى خود نمىگفتم ، فكر مىكردند من تهرانى هستم ، فكر كردم كه بومى تهران هستم و اين‌جا نيز مثل مشهد وطن من است و لذا نماز و روزهء خود را تا به حال بر اين اساس به‌جا آورده‌ام و حتى در طول دو سال گذشته ، دفعات خيلى زيادى در محيط كار با برادران و خواهران ، نماز جماعت به‌جا آورده‌ايم كه آن‌ها به من اقتدا كرده‌اند و از طرفى ، از عقيدهء سابق خود مبنى بر بازگشت حتمى به مشهد برگشته و معتقد شده‌ام كه بايستى به هر جا كه نياز مملكت است و مىتوان خدمت كرد رفت و البته از مشهد نيز دل نبريده‌ام و حتى اگر امكانات فراهم شود